Konferencja “Sceniczne światy najnowszego teatru”

Trzeci etap międzynarodowego projektu realizowanego przez Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie od roku 2011 dotyczy przemian, jakie w pierwszej dekadzie XXI wieku zaszły w pojmowaniu funkcji i sposobów organizacji przestrzeni, w której odbywa się widowisko teatralne. Podobnie jak w poprzednich dwóch etapach, tak i teraz będzie nam chodziło o porównanie jakości i stopnia tych przemian na Wschodzie i Zachodzie Europy, o ocenę ich konsekwencji dla europejskiego życia teatralnego, a także o określenie ich relacji do wcześniejszych tradycji teatralnych. W konferencji, oprócz przedstawicieli Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, wezmą też udział reprezentanci dziewięciu europejskich teatrów partnerskich: Piccolo Teatro di Milano, Volksbühne z Berlina, Teatrów im. Wachtangowa i Sowriemiennika z Moskwy, Svandovo Divadlo na Smichowe z Pragi, La Rose de Vens z Francji, Kijowskiego Akademickiego Teatru Młodego, Lwowskiego Akademickiego Teatru  Woskresinnia i Państwowego  Teatru  Młodego  z Wilna ), a także zaproszeni goście – teatrolodzy, krytycy teatralni, animatorzy życia teatralnego, studenci szkół teatralnych i wielu innych.

Interesowały nas będą zarówno przemiany przestrzeni teatralnych, które zaszły w ciągu ostatnich dziesięciu lat, jak i problemy dotyczące nowych sposobów zagospodarowywania przestrzeni scenicznej. W tym pierwszym przypadku spróbujemy przede wszystkim postawić pytania, jakie są konsekwencje coraz bardziej widocznej tendencji do anektowania przestrzeni pozateatralnych i wirtualnych w praktykach dzisiejszego teatru oraz zbadać czy w teatrze XXI wieku istnieje konflikt pomiędzy tymi przestrzeniami i przestrzenią tradycyjną  (klasycznym budynkiem teatralnym) czy też wielość rozmaitych przestrzeni wykorzystywanych obecnie dla tworzenia widowisk teatralnych jest świadectwem rozmaitości i wielokierunkowości jego twórczych poszukiwań. Gdy chodzi o przestrzeń tradycyjną, będziemy zastanawiali się nad nowymi sposobami budowania relacji między sceną i widownią oraz nad ich funkcją.

W przypadku przestrzeni scenicznej spróbujemy przyjrzeć się aktualnym tendencjom dotyczącym sposobów jej organizacji (np. zmierzchowi scenografii werystycznej, tworzeniu scenografii umownych i minimalistycznych, wykorzystywaniu scenografii naturalnych oraz niekonwencjonalnych sposobów kreowania przestrzeni scenicznej itp.), a także wszelkim dostrzegalnym przemianom w pojmowaniu funkcji rozmaitych środków służących realizacji scenicznej (oświetleniu, zabudowie sceny, technikom itp.). Ponadto – nowym tendencjom w kostiumografii oraz nowym sposobom wykorzystania rekwizytów i kostiumów, jakie pojawiły się w ostatnich latach. Wreszcie – interesował nas będzie również udział najnowszych technik medialnych (projekcji, przekazów internetowych i telewizyjnych, technik komputerowych itp.) w budowaniu przestrzeni teatralnych i scenicznych oraz znaczenie wszystkich tych elementów dla ogólnego kształtu artystycznego współczesnego spektaklu. Wykorzystując  osiągnięcia najnowszej estetyki performatywności, zapytamy też o nowe sposoby wytwarzania materialności w praktykach teatralnych i o ich rolę w performatywnym oddziaływaniu na percepcję odbiorcy.

Mamy nadzieję, że nasze listopadowe spotkanie pozwoli Państwu zapoznać się z wielością i różnorodnością scenicznych światów najnowszego teatru.

Możliwość komentowania jest wyłączona.