Informacje o konferencji

Drugi etap Międzynarodowego Projektu, realizowanego w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie poświęcony będzie przemianom w pojmowaniu funkcji aktora i technik gry aktorskiej, jakie zaszły w teatrze europejskim ostatniej dekady. Spróbujemy odpowiedzieć na pytanie, czy przemiany te w takim samym stopniu dotyczą teatru Europy Wschodniej i Zachodniej oraz jakie miejsce w tym procesie przemian zajmuje Polska. Chodziło nam będzie również o ocenę ich konsekwencji dla europejskiego życia teatralnego, a także o określenie ich relacji do wcześniejszych tradycji teatralnych.

W szczególności, będą nas interesowały następujące kwestie:

  • aktorstwo „tradycyjne” i „nowoczesne” – co znaczą obecnie te rozróżnienia i czy są zasadne?;
  • głos i ciało aktora – współistnienie czy konflikt słownych i pozasłownych środków wyrazu aktorskiego w najnowszym teatrze wobec ekspansji nowych form teatru „cielesnego” (np. anglosaskiego physical theatre, francuskiego théâtre du corps itp.);
  • głos, ciało i płeć aktora jako obszar eksperymentu scenicznego;
  • relacja aktor-widz dawniej i dziś: dystans sceniczny i „kultura obnażania”, problem granic obsceniczności i ich zacierania;
  • aktor czy performer? Wpływ performansu na techniki gry aktorskiej, funkcja improwizacji w działaniach scenicznych aktora;
  • polityczne i etyczne aspekty gry aktorskiej i nowych aktorskich strategii aktywizacji publiczności;
  • najnowsze formy wyrazu scenicznego jako wyzwanie dla współczesnego aktora.

W ramach tej części projektu, w Teatrze im. Juliusza Słowackiego w Krakowie w dniach 29-31 maja odbędzie się międzynarodowa Konferencja pt. „Aktor: ciało i słowo w najnowszym teatrze”.

W Konferencji wezmą udział eksperci oraz goście z dziewięciu europejskich teatrów partnerskich: niemieckiego Volksbühne (Berlin), włoskiego Piccolo Teatro di Milano (Mediolan), francuskiego La Rose des Vents (Villaneuve d’Ascq Codex, metropolia Lille), czeskiego Svandovo Divadlo Na Smichove (Praga), dwóch teatrów rosyjskich: „Sovremiennika” (Moskwa) i Teatru im. E. Wachtangowa (Moskwa), dwóch ukraińskich – Lwowskiego Akademickiego Teatru Voskresinnia i Kijowskiego Akademickiego Teatru Młodego oraz z Państwowego Teatru Młodego Litwy (Wilno).

Możliwość komentowania jest wyłączona.